De Regenboog
Het is nu de
4e dag na het grote verlies!!!! ik wil jullie allemaal heel erg bedanken
voor alle reacties en steunbetuigingen ik kon niet reageren ik was en ben
nog te erg van slag .ook mijn man is van streek want het waren zijn aller
grootste vrienden.
hij ging er elke dag minimaal 2 uur mee weg en ik nog 4 x per dag ze kregen
alles wat maar mogelijk was en vooral veel liefde. nu is het leeg en stil en
het beeld wil niet van ons oogvlies af ze dood zien liggen met 2e .dat
verzin je niet dat is zo schokkend en onwerkelijk het kan niet ....maar
hellaas wel dus.
even in het kort hoe het is gebeurt we waren vrijdag al op het honden
speelterrein geweest dus ze waren moe en voldaan dachten we. s avonds om
ongeveer 7 uur gingen we ze uitlaten op de berkendonk dat is een groot
recreatie gebied met water en bos en een honden uitlaat gelegenheid waar we
nooit gebruik van maakte omdat het volgens ons te dicht bij de snelweg
lag??? dus we gingen naar de uiterste punt ver weg nou ze waren met andere
honden aan het spelen en ineens naar 15 minuten waren ze met 2e weg.... wij
roepen en fluiten weg is weg dachten ze ze hadden een konijn gezien en samen
erachter aan in plaats van in de zandbergen te gaan gingen ze door het bos
over een zandplak daarna het maïsveld door een grote sloot zo in blinde
achtervolging de snelweg op zij aan zij...zo hard ze konden en dat is hard
er kom een auto aan zeker met 80 km en daar vlogen ze zo voor tegenaan ze
waren op slag dood niks aan te zien vol geraakt mijn enigste geluk(tussen
haakjes is) dat ze in vol geluk en in hun hobby zijn pijnloos overleden , en
dan belt de chauffeur de dierenambulance en politie en voor je er bent want
2 km hard lopen als je 61 en 67 bent valt niet mee. en hopend op 1 of liever
geen liggen ze daar alle twee ik was in shock en nog nu ik het weer voor me
zie .het huis is leeg ,verdriet en 2 mooie witte leewsicht kisten staan op
hun te wachten. ik hoop dat ze in de honden hemel op ons neer kijken en
denken baasjes jullie hebben het goed gedaan sorry en wij steunen ons met de
gedachten ze zijn en waren 2 handen op 1 buik zo waren ze en zo zijn ze ook
gegaan. nogmaals bedankt allemaal hier sluit ik het boek helaas. Henny en
Hans
|
|
Dit is de laatste middag voor ze verongelukten Troy en Storm |
| Deze bloemen hebben we gekregen ter nagedachtenis aan onze honden van hele fijne mensen van ons honden uitlaat terrein. |
![]() |